قُرْآنَ الْعَظِیمَ

۲ مطلب در اسفند ۱۳۹۷ ثبت شده است

چهارشنبه, ۸ اسفند ۱۳۹۷، ۰۹:۴۳ ق.ظ

وای بر ...

وَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِّلْمُکَذِّبِینَ : واى ،  در آن روز ، بر تکذیب‏ کنندگان (روز قیامت) – (10 بار)

فَوَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ - پس واى ، در آن روز ، بر تکذیب‏ کنندگان

وَیْلٌ لِّکُلِّ أَفَّاکٍ أَثِیمٍ : واى بر هر دروغزن گناه پیشه

وَیْلٌ لِّلْمُطَفِّفِینَ : واى بر کم فروشان

وَیْلٌ لِّکُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ : واى بر هر بدگوى عیبجویى

وَوَیْلٌ لِّلْکَافِرِینَ مِنْ عَذَابٍ شَدِیدٍ : و واى بر کافران از عذابى سخت

فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ کَفَرُوا مِن مَّشْهَدِ یَوْمٍ عَظِیمٍ : واى بر کسانى که کافر شدند از مشاهده روز بزرگ

فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ کَفَرُوا مِنَ النَّارِ : واى بر کافران از آتش

فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ کَفَرُوا مِن یَوْمِهِمُ الَّذِی یُوعَدُونَ : پس وای بر کسانی که کافر شده اند از آن روزی که وعده یافته اند.

فَوَیْلٌ لِّلْقَاسِیَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِکْرِ اللَّهِ : پس واى بر آنان که از سخت دلى یاد خدا نمی کنند

وَوَیْلٌ لِّلْمُشْرِکِینَ : و وای بر مشرکان

وَلَکُمُ الْوَیْلُ مِمَّا تَصِفُونَ : واى بر شما از آنچه وصف می کنید (بازیچه و بیهوده دانستن خلقت)

فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ عَذَابِ یَوْمٍ أَلِیمٍ : پس واى بر کسانى که ستم کردند از عذاب روزى دردناک

فَوَیْلٌ لِّلْمُصَلِّینَ - الَّذِینَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ- الَّذِینَ هُمْ یُرَاؤُونَ- وَیَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ

پس واى بر نمازگزارانى-که از نمازشان غافلند-آنان که ریا می کنند-و از [دادن] زکات [و وسایل و مایحتاج خانه] خوددارى می ورزند

فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ یَکْتُبُونَ الْکِتَابَ بِأَیْدِیهِمْ ثُمَّ یَقُولُونَ هَـذَا مِنْ عِندِ اللّهِ لِیَشْتَرُواْ بِهِ ثَمَناً قَلِیلاً فَوَیْلٌ لَّهُم مِّمَّا کَتَبَتْ أَیْدِیهِمْ وَوَیْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا یَکْسِبُونَ

پس واى بر کسانى که کتاب [تحریف‏شده اى] با دستهاى خود می نویسند سپس می گویند این از جانب خداست تا بدان بهاى ناچیزى به دست آرند پس واى بر ایشان از آنچه دستهایشان نوشته و واى بر ایشان از آنچه [از این راه] به دست می آورند

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ اسفند ۹۷ ، ۰۹:۴۳
چهارشنبه, ۱ اسفند ۱۳۹۷، ۱۰:۲۶ ق.ظ

صراط مستقیم

در قرآن سه عبارت «صراط» ، «سبیل» و «طریق» ، به معنی راه و روش آمده است که در این میان عبارت «صراط» که بیشتر با عبارت «مستقیم» همراه شده از اهمیت ویژه ای برخوردار است .

«صراط» همه جا به صورت مفرد استفاده شده در حالیکه «سبیل» و «طریق» به صورت جمع نیز بکار گرفته شده است (سُبُل و طرائق). بنابراین «صراط مستقیم» تنها یک راه است در حالیکه «سبیل» میتواند راههای متعددی باشد .

عبارت «سبیل» هر گاه با عبارت «الله» همراه گردد به معنی راه منتهى به پاداش و رضای حق تعالی است. بنابراین «سبیل اللَّه» عبارت است از هر عمل نیکى که موجب تقرب به خداوند است مانند چهاد ، هجرت ، انفاق و ...

میتوان صراط را به یک مسیر اصلی و بزرگراه تشبیه کرد که مسیرهای فرعی و کوچکتر (سبیل) به آن ختم میشود.

 معمولا «صراط مستقیم» را ، راه راست معنی میکنند در حالیکه این معنی به هیچ وجه بیانگر مفهوم واقعی و با ارزش این عبارت نیست. در واقع «صراط مستقیم» مجموعه ای از مفاهیم است که در کنار هم بایستی در نظر گرفته شوند.

ما در نماز ، برای هدایت شدن به «صراط مستقیم» دعا می کنیم . این امر نشان میدهد که نماز تنها یک وسیله و مقدمه برای هدایت انسان به «صراط مستقیم» است و ممکن است نمازگزارانی باشند که در «صراط مستقیم» نباشند.

«صراط مستقیم» ویژگیهایی دارد که آن را از سایر راهها متمایز میسازد . این ویژگیها عبارتند از :

    راهی است که درست ترین و صحیح ترین مسیر سعادت ، خوشبختی و کمال انسان است.

    راهی است معتدل و میانه بدور از افراط و تفریط.

    راهی است که تمام مراحل آن با ویژگیهای فطری انسان بیشترین سازگاری را دارد.

    راهی است که در طول مسیر حرکت نیز مواهب ونعمتهای بیشماری را عاید انسان میکند.

    راهی است که به عالی ترین مقصد ختم میشود. 

    راهی است که رسیدن به مقصد در آن تضمین شده است.

    راهی است پایدار و همیشگی نه یک راه موقت و گذرا.

    راهی است پیوسته و ممتد و نه راه منقطع و گسسته .

در قرآن گاهی بجای «صراط مستقیم» از عبارات دیگری مانند  «صِرَاطِ اللَّه» ، «صراط» ، «هُدًی مُّسْتَقِیم» ، «طَرِیقٍ مُّسْتَقِیم» ، «صِرَاطِ الْعَزِیزِ الْحَمِید» ، «صِرَاطًا سَوِیًّا»  ، «الصِّرَاطِ السَّوِیّ» ،« صِرَاطِ الْحَمِید» ، « سَوَاء الصِّرَاط» ، «طریق» و «الرُشد» استفاده شده است .

در قرآن پرستش ، بندگی و اطاعت خداوند «صراط مستقیم» نامیده شده و تمسک به خداوند ، ایمان به او ، پیروی از کتب و ادیان آسمانی و پیامبران الهی ، وسایل هدایت انسان به «صراط مستقیم» معرفی شده است .

همچنین «صراط مستقیم» راهی است که انسان را به سوی نعمتهای الهی هدایت میکند. البته نعمتی که با آن رضایت و خشنودی پروردگار حاصل شود و باعث گمراهی و تباهی انسان نشود .

بنابر این در جریان حرکت در «صراط مستقیم» ، انسان با اطاعت و بندگی خداوند به تدریج از نعمتهای الهی بهره مند شده و روز به روز بر رضایت و خشنودیش از خدا افزوده میشود . ضمن اینکه حرکت در این مسیر ، رضایت و خشنودی خداوند را نیز بدنبال دارد.

به علاوه «صراط مستقیم» ، راه رسیدن انسان به و رشد و کمال است.

واضح و روشن است که هر راهی به مقصد و هدفی ختم میشود اما سئوال اینجاست که مقصد و هدف «صراط مستقیم» کجاست؟

با دقت در آیات قرآن می توان گفت مقصد اصلی «صراط مستقیم» ، خود خداوند است . یعنی «صراط مستقیم» انسان را به سوی خداوند که با ارزشترین ، با عظمت ترین و باشکوهترین واقعیت در عالم هستی است هدایت میکند.

در یکی از آیات مطلب متفاوتی ذکر شده :

(هود-56) ... إِنَّ رَبِّی عَلَی صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ «به راستى پروردگار من بر صراط مستقیم است» .

روشن است که  توصیفات ذکر شده برای «صراط مستقیم»  ، از قبیل بندگی ، رسیدن به نعمت و رسیدن به رشد و کمال ، در مورد خداوند صدق نمی کند. در واقع معنی این آیه این است که کارهای خداوند همه صحیح و درست و بر پایه عقل ، حق و عدل است .

بنابراین مفهوم اصلی «صراط مستقیم» در مورد خداوند حرکت در مسیر درست و صحیح  بر پایه عقل حق و عدل است ولی برای انسان «صراط مستقیم» مسیری است به سوی سعادت ، خوشبختی و کمال  که از همه مسیرها بهتر ، صحیح تر ، با فطرت انسان سازگار تر ، معتدلتر ، پیوسته و دائمی باشد .

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ اسفند ۹۷ ، ۱۰:۲۶